Januszowice

Januszowice to niewielka wieś położona w województwie małopolskim, w powiecie krakowskim w gminie Zielonki. Sąsiednimi wsiami są Giebułtów, Korzkiew, Przybysławice, Trojanowice. Nasza wieś położona jest tuż przy głównej trasie Kraków-Skała. Przez miejscowość przepływa Prądnik - lewy dopływ Wisły. W Januszowicach znajduje się skała tworząca kilkudziesięciometrowy mur o wysokości do 15 metrów z licznymi wywieszonymi bambułami i okapikami. Zmęczonym zwiedzaniem pięknych krajobrazów oraz pobliskiego lasu można odpocząć w zajeździe

 "Polesie". W latach 1975-1998 r. Januszowice należały do województwa krakowskiego

parafia: Korzkiew

liczba mieszkańców: 267

sołtys: Albin Kolarski

radni: Ewa Świst, Barbara Zasada, Marta Sadzik oraz Lesław Przewoźniak
Ciekawe miejsca: restauracja/zajazd "Polesie",
Grill-Bar (dawne Bistro).

MPK linie: 237 oraz 267.
W Januszowicach znajduję się sklep spożywczo-przemysłowy oraz dwa przystanki. Przez miejscowość przejeżdża wiele busów oraz dwa autobusy.

W pobliżu Januszowic są odsłonięte skały wapienne.

Najstarsze skały-górnojurajskie wapienne widać w dawnych kamieniołomach,

m.in. w Januszowicach. Podczas budowy drogi z Januszowic do Cianowic w 1936r. Przypadkowo odkryto neolityczny toporek krzemienny i inne narzędzia. Krzemienne zabytki odnaleziono także w Januszowicach w początkowej części dolinki bocznej, od strony doliny Prądnika. Charakter nazwy Januszowice patronimiczna, pochodzi od imienia Jan, Janusz. Dawna nazwa to Januskowicze i Januszewice. Miejscowość ta w źródle zapisana jest jako Janusouicz.Zmiana nazwy została zmieniona w 1387r.Na granicy z Januszowicami szczyt wzniesienia ma nazwę Biała Góra.

Januszowice są wsią szlachecką , w której już w wiekach średnich pracowały dwa młyny.

W latach 70.XVw. właścicielem Januszowic był Jakub herbu Pobóg z Koniecpola.

Stał tam dwór rycerski z rolami folwarcznymi, zagrody i karczmy. Dziesięcina z Januszowic była przekazywana głównie do prebendy raciborowskiej w katedrze krakowskiej, czasem zaś plebanowi z Chrząstowia w powiecie chęcińskim. Januszowice były obejmowane pod parafie w Giebułtowie, gdzie dawniej stała tam drewniana świątynia pod wezwaniem św. Idziego.

Dopiero od 1386r. Znana jest parafia Korzkiew i od tej pory Januszowice też do niej należały.

W 1526r. Piwowar z Januszowic wpłacił 30 groszy za wejście w stan mieszczański.

Nazwiska chłopów parafii Korzkiew z Januszowic oraz Przybysławic w XVIIIw. To : Felusny, Kwinta, Grudzień, Kwiecień i Depta.W 1787r. Tę wieś zamieszkiwało 99 osób, a w 1789r. Ludność zmalała do 94 osób(43 mężczyzn i 51 kobiet).W XVIII w. W Januszowicach istniały cztery młyny i jedna karczma. W 1921 roku wieś należała do gminy Cianowice, powiatu olkuskiego i województwa kieleckiego. Liczba budynków mieszkalnych wynosiła 26, a ludność ogółem 216 – 106 mężczyzn i 110 kobiet. W 1921 roku w Januszowicach było siedmiu Żydów.  Januszowice należało do rejonów dla ośrodka zdrowia w Przybysławicach. Radnym w latach 1973-1977 był Albin Kolarski, który miał wykształcenie podstawowe a jego zawód to rolnik . W latach  1978-1984 w skład GRN weszło 30 radnych, między innymi Izabella Depta z Januszowic. W latach 1984-1988 radnym został Aleksander Zięba. W latach 1988-1990 tą funkcję pełnił Stanisław Rosa. Radni reprezentowali w swoich programach wyborczych plany dotyczące racjonalnej gospodarki ziemią oraz budowy wodociągów w Januszowicach. Oświetlenie uliczne zamontowano w Januszowicach, za to nie było sieci telefonicznej i kanalizacji(zresztą jak do tej pory). W 1995 roku zakończono budowę wodociągów. W latach 1998-2002 w skład Rady Gminy wchodził m.in. Mariusz Załucki z Januszowic.

Ankieta tyczy się wsi Januszowice.Na pytania odpowiedziało 8 kobiet i 5 mężczyzn.

W wieku poniżej 18lat była tylko 1 osoba, a powyżej aż 12 osób.Na pytanie dotyczące jak długo mieszka pan/pani na wsi 5 osób odpowiedziało całe życie, a 8 osób, że od 1roku do 30lat.Aż 7 osób z 13 nie wie ile osób mieszka na wsi, zatem dwie osoby napisały, że  300, kolejne dwie 100, jedna osoba, że 350 i jedna osoba, że aż 400.Wszyscy ankietowani wiedzą jak nazywa się ich sołtys.Jest to oczywiście pan Albin Kolarski.Kolejnym pytaniem było w którym wieku powstała wieś.11 osób napisało, że nie wie, jedna osoba powiedziała, że w XIII wieku oraz jedna osoba stwierdziła,że na przełomie XIII a XIV wieku.Warunki rozwoju młodzieży we wsi określano za:jedna osoba dobre, średnia trzy osoby i złe, aż dziewięć osób.

Na pytanie co należałoby zmienić we wsi w kwesti poprawy warunków rozwoju młodzieży większość osób, czyli pięć uważa, że należy zrobić boisko, dwie mają myśl o parku, a kolejne dwie uważają, że wybudowanie biblioteki również by dużo dało, sześć osób pisze, że dobrym rozwiązaniem była by świetlica ogólnodostępna, trzy osoby odpowiedziały, że budynek wielofunkcyjny, jeszcze trzy, że plac zabaw, a jedna osoba pomyślała o mentalności ludzi, dwie osoby pomyślały o ścieżkach rowerowych, jedna osoba chce, aby powstały choddniki, zwiększyłoby to bezpieczeństwo młodzieży i ostatnie trzy osoby myślą o tym, żeby powstał dom kultury.Osiem osób twierdzi, że w ich miejscowości nie ma nic ciekawego co można by pokazać turystom, ale za to trzy osoby twierdzą, że warto by było zobaczyć skałke, a kolejne trzy osoby, że las, pojawiła się jedna całkiem inna odpowiedź, że turyści powinni oglądnąć budynki trzech starych młynów i jedna osoba wspomniała o Zajeździe Polesie.Wszyscy  stwierdzili, że we wsi nie ma organizowanych żadnych zabaw, festynów.Na pytanie . Ile nowych osób osiedliło się w przeciągu 10 lat we wsi odpowiedziało: nie wiem: 3 osoby,
30*35% mieszkańców: 1 osoba, 20: 1 osoba, 30: 1 osoba, 100: 1 osoba, 50: 4 osoby, 150: 2 osoby.Kolejnym pytaniem było proszę podać plusy/minusy wynikające z osadnictwa nowych osób.Większość osób napisała plusy, np. Nowi znajomi-4 osoby, nowe inicjatywy społeczene-1 osoba, rozwój społeczności lokalnej-1 osoba, miejscowość staje się nowocześniejsza-2 osoby, zadbana posesja-2 osoby, więcej osób interesuje się dobrem wsi-1 osoba, zmniejsza się średnia wieku-1 osoba, ludzie są bardziej otwarci, chętni na zmiany-1 osoba.Minusy też się znalazły wobec mieszkańców, np. Gęstsza zabudowa-1 osoba, większy ruch samochodowy-2 osoby, większa anonimowość-1 osoba.Oraz 7 osób odpowiedziało, że nie ma żadnych.

Osoby we wsi aktywne społeczne; działające na rzecz wsi i innych to: Urszula Calik: 1 osoba,
Marta Sadzik-organizacja życia kulturalnego, integracja mieszkańców: 4 osoby, Lesław Nowacki-wybudował sklep: 1 osoba i 8 osób nie zna nikogo takiego.W Januszowicach
osobą o szczególnych uzdolnieniach lub prowadzącą dobrą działalność usługową jest: Tomasz Łudzik- TOM-CAR- zakład blacharsko-lakierniczy: 3 osoby,Lesław Nowacki-sklep: 3 osoby,Daniel Zasada-zakład stolarski: 2 osoby,Anna Machnik-dentysta: 1 osoba, Tomasz Nowacki-TOM-BUD-sklep budowlany: 1 osoba Osiem osób wie, co się dzieje we wsi, ale nie działa z inicjatywy własnej, a pięć osób  nie interesuje się sprawami wsi.Pracę instytucji na terenie wsi oceniono tak: szkoła: 2 osoby, że wysoka, średnia 4 osoby, a aż siedem osób twierdzi, że niska lub brak.Następnie dom pomocy społecznej: wysoka nikt nie napisał, średnia 1 osoba i niska lub brak 7 osób.Ochotnicza Straż Pożarna:  wysoka 3 osoby, średnia 2 osoby oraz 8 mieszkańców, że niska lub brak.
Kolejne pytanie jest bardzo zaskakujące, ponieważ jedna osoba (Jeżeli zwrócą się z taką propozycją-szkoła Korzkiew, Straż w Grębynicach) wspiera działalność w instytucji,
a dwanaście osób nie wspiera wogóle.Osiem osób jako pozytywne cechy swojej wsi przypisało korzystne położenie, trzy osoby czyste zdrowe środowisko, jedna osoba bezpieczeństwo, cztery osoby wygodnie się w niej żyje i siedem osób uważa, że komunikacja.Jako negatywne cechy swojej wsi dziesięć osób przypisało, że nic się w niej nie dzieje, kolejne dziesięć, że jest mało rozwojowa, cztery osoby że jest dotknięta patalogiami społecznymi, zaś jedna osoba uważa, że na terenie wsi używane są bronie do polowań przez myśliwych, jedna osoba twierdzi, że  nie jest bezpieczna oraz dwóm osobom przeszkadza to, że nie ma chodników.Poziom świadomości ekologicznej we wsi uważany jest za: dobry jedna  osoba, średni pięć osób i zły siedem osób.Na pytanie dotyczące problemów we wsi dwie osoby stwierdziły brak kanalizacji, pięć osób brak chodników, jedna osoba brak kultury, dwie osoby duże natężenie ruchu-hałas, jedna osoba brak oznakowanych przejść dla pieszych, jedna osoba brak ścieżek rowerowych, jedna osoba zaniedbane środowisko, trzy osoby brak perspektyw rozwoju, jedna osoba bieda, trzy osoby pijaństwo, jedna osoba ograniczenie, jedna osoba brak zainteresowania wsią ze strony gminy, jedna osoba nic się nie dzieje we swi.

Kolejnym pytaniem było, czy we wsi były podejmowane jakieś próby rozwiązywania problemów występujących w środowisku, jedna osoba uważa, że tak, jedna osoba, że nie i jedenaście osób nie słyszałem. Jeżeli były podejmowane takie inicjatywy to polegały one na:
jedenaście osób nie wie, a dwie, że budowa kanalizacji choć do niej nie doszło bo dalej nie ma.Przedprzedostatnim pytaniem było dlaczego powinna istnieć świetlica wiejska?
-aby młodzież mogła spędzać tam wolny czas: 6 osób
-dla integracji mieszkańców: 4 osoby
-aby rozwiązywać wspólne problemy wsi: 1 osoba
Przedostatnie pytanie to jaki jest poziom gospodarstw rolnych we wsi: siedem osób odpowiedziało, że nie wie, a na wiem:dwie osoby, że dobry, dwie osoby, że średni i dwie osoby, że niski.Ostatnim i przemyślanym pytaniem dla mieszkańców było pytanie jakie inwestycje należy przeprowadzić we wsi do 2013 roku?Mieszkańcy są zbytnio nie zadowoleni z tego, że w ich miejscowości nie ma chodników stwierdza to fakt, że napisało tak osiem osób z trzynastu, budowa kanalizacji siedem osób, poprawa drogi trzy osoby, budowa parku jedna osoba, zadbanie o środowisko jedna osoba, zmienić sołtysa jedna osoba, wybudować świetlice trzy osoby, budowa boiska jedna osoba i na samym końcu zrobić przejście dla pieszych jedna osoba.

Klaudia Łudzik
Grzegorz Warchoł
Klaudia Nabagło


#

zamki-gotyckie.pl - Zamki Państwa Krzyżackiego, Zamki Królestwa Polskiego, Zamki zakonów rycerskich.

reklama
 
Created by Eurohost